de steen
de waarheid over jezelf ligt verborgen onder een kleine steen
je loop er eerst tegenop en stoot je teen, soms nog eens en nog eens
todat je de steen wegneemt en je ziet wat er onder verborgen ligt.
jij bent de enige die de steen weg kan nemen , omdat jij ook de enige bent die er steeds tegen aan loopt
me moeder+ en ik
...........................................
Zoveel soorten van verdriet,
ik noem ze niet.
Maar een , het afstand doen en scheiden.
en niet het snijden doet zo'n pijn,
maar het afgesneden zijn
lieve sacha ( koosnaampje fredje )
ik keek in jouw ogen
en ik zag een groot verdriet
eenzaam gevoel en knagende pijn
ergens weet je dat het vandaag voorbij zal zijn
ik mis jou en jij mist mij
maar treur maar niet jij hebt je rust
jij bent nog bij mij in me hart voor altijd
rust zacht lieve fredje ( 13 - 4 -2006 )
wat leer ik over waarden en normen
durf jij wekelijk te zijn wie je bent?
niet wat je denkt te zijn, of wat iedereen zegt wat je bent.
neem je de verantwoording, de volheid van je leven aan.
zul je echt je pad volgen, in dit aardse bestaan.
dan moet je kiezen, elk moment, en je laten leiden door WIE JE BENT
De tekst luidt als volgt:
Refrein:
Hoe schoon zijn de duinen
hoe schoon is het strand,
van Noordwijkerhout
de bloem van ons land.
Hoe schoon zijn de velden,
dat maakt me zo blij,
dat is hier op aarde
de hemel voor mij!
1. ´t Is zo fijn te wonen in Noordwijkerhout,
waar nog frisse lucht is, door zee en duin en woud.
Waar de mensen één zijn, rond en recht door zee,
daar wil ik altijd wonen, ben er tevree. (Refrein)
2. Dorpje in de duinen, men kent je overal,
met je Witte Kerkje en je carnaval,
met je mooie wijken, fris en ruim gebouwd,
daar wil ik altijd wonen: Noordwijkerhout. (Refrein)
